Umutla Korku

12- Ebu Hüreyre (R.A.) Resulüllah (S.A.V.)’in şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir:

“Eğer bir mü’min Allah katında ne gibi cezaların bulunduğunu bilseydi, hiçbir kimse cennete girebileceğini ümit edemezdi. Aynı şekilde eğer bir kâfir, Allah katındaki rahmetin yüceliğini bilseydi işte o zaman hiçbir insan cennetine girmekten ümitsiz olmazdı”.(Müslim) 

13-Vasil b.el-Eska’ (R.A.) Resulüllah (S.A.V.)’in şöyle buyurduğunu rivayet eder:

“Allah tebareke ve Teâlâ buyurur ki: “Ben kuluma, onun benim hakkımdaki sanısı ve düşüncesine göre davranırım. Artık o, benim hakkımda istediği gibi zannetsin”.(Buhari) 

14- Ebu Hüreyre (R.A.) Resulüllah (S.A.V.)’in şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir:Aziz ve Yüce olan Allah buyurur ki: “Ben kulumun benim hakkımdaki sanısı yanındayım. (Yani onun bana olan düşüncesine göre davranırım. O, ne zaman beni hatırlarsa Ben onunla beraberim. Biriniz bineğini bir çölde kaybettikten sonra onu tekrar bulmasına ne kadar sevinirse, Allah adına yemin ederim ki Allah da kulunun tövbesine bundan daha fazla sevinir. Her kim bana bir karış yaklaşırsa Ben ona bir arşın yaklaşırım ve her kim Bana bir arşın yaklaşırsa Ben ona bir kulaç yaklaşırım. O, Bana yürüyerek gelirse Ben ona koşarak gelirim”.(Müslim) 

15- Ebu Hüreyre (R.A.) Resulüllah (S.A.V.)’in şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir:“Kulun biri kendi aleyhinde kötülükte çok aşırı gitti. Ölüm ona yaklaştığı zaman çocuklarına şöyle vasiyet etti: “Ben öldükten sonra beni ateşe verin. Daha sonra beni öğütün. Ondan sonra da beni rüzgârla birlikte denize savurun çünkü eğer Rabbim beni bulup yakalarsa daha önce hiç kimseye vermediği ceza ile beni cezalandıracaktır”. Ölümünden sonra çocukları dediğini aynen yaptılar. Allah yeryüzüne: “Aldığını ver” dedi. Bunun üzerine o kul, Allah’ın huzurunda hazır oldu. Allah ona: “Böyle yapmana seni ne zorladı” ? diye sordu. O da: “Senden korktum ya Rabbî!” dedi. Bu söz üzerine Allah onu bağışladı.(Buhari)