CESARET

Hz. Resulüllah’ın (S.A.V.) cesaret ve şecaatine dair, kitabın birinci,  biyografi kısmında, birçok örnekler verilmişti. Burada sadece bir tanesini  zikretmek maksada kâfidir. Bir aralık, Bizanslı Rumların Medine’yi  zaptetmek için büyük bir ordu hazırlamakta olduğuna dair söylentiler  dolaşmıştı. O sıralarda Medineli Müslümanlar geceleyin daima tetikte  duruyorlardı. Bir gece çölden gürültüler işitildi. Müslümanlar evlerinden  dışarıya fırladı. Bazıları mescitte toplandılar ve tehlikenin nasıl karşılanacağı  hususunda Hz. Resulüllah’ın (S.A.V.) kendilerine talimat vermek üzere,  mescide gelmesini beklediler. Çok geçmeden, gürültünün işitildiği  istikametten Resulüllah'ın atla geri dönmekte olduğunu gördüler. Meğer  daha ilk tehlike işareti verilir verilmez Hz. Resulüllah (S.A.V.) bir atın  sırtına atlamış; halkın toplanıp hep birlikte yürüyüşe geçmelerini  beklemeden, telâşa mahal var mı yok mu diye anlamak için, gürültünün  geldiği tarafa doğru atını sürüp gitmiş; ve geri geldiğinde telâşa düşmeleri  için sebep olmadığına dair teminat vererek evlerine dönmelerini ve rahat  uyumalarını söylemişti (Buhari, Şecaat fil Harb faslı).